Mama's dagboek.
Vervolg 27... nee, 28.
15 april... 11u42.
Ik zit op het vliegtuig naar Griekenland.
Ik weet nog goed hoe ik je na je geboorte in m'n armen had
en nu ga je trouwen.
Nee, ik ween niet, zoals anders, wanneer ik mezelf film.
Goed dan...
Volgende episode: De landing.
Ik hou van je.
Dat is mooi bedacht van u.
Ik denk dat ze verrast zal zijn.
Ik ben ermee begonnen toen ze me liet weten dat ze ging trouwen.
'n Mooi geschenk.
Plus een vette cheque er bovenop.
Je dochter trouwt ook niet zo vaak.
Eigenlijk is trouwen een grote stommiteit.
Maar op je 22e, met een Griek...
Het is haar leven dat ze vergooit.
Ik ben ook jong gehuwd en toch heel gelukkig.
Nikos? - Ja.
Iets niet in orde, mevrouw? - Wat is dit?
Feta. Nee, dit is niet van 'n schaap maar van 'n koe.
Wilt u dat ik u iets anders...
Nee, dank je, alles in orde. Bedankt.
Nee, dat moet u niet eten. Dat is afschuwelijk.
En? Waar zijn we?
Momentje, ik kijk even na.
Drie, twee, één...
Welkom in Duitsland.
We zijn zonet de grens gepasseerd.
Vernuftig ding is dat.
Hiermee kan je de vlucht volgen zoals in het echt.
Vreemd. We zijn van richting veranderd.
Dat zal een verlating opleveren.
Hebt u er al eens aan gedacht zelf te vliegen?
Ja, natuurlijk.
Maar ja, dan moet je lessen volgen met beginnelingen
en ik ben geen beginneling.
Daarbij, ik heb al genoeg kosten want m'n dochter trouwt binnen drie dagen.
Mijn kleine prinsesje.
Gelukwens.
En met deze simulator
kan men vliegen waarheen men wil, wanneer men wil. Hier...
Ik droomde ervan naar Japan te reizen.
Charles de Gaulle, Terminal 2A...
Vlucht naar...
Tokio vijf jaar geleden, met m'n dochter Cécile. Leuke reis. Fantastisch winkelen.
Staint Barth
Saint Tropez...
Saint-Félicien.
Die dag bezochten we een geweldige kaasmakerij.
Ieder jaar ontdekken we een deel van Frankrijk z'n keuken, z'n kultuur
kleine Cécile in mijn Renault 5.
Mijn eerste lesauto.
En tegenwoordig heb ik een Clio.
Mogeves. We gaan daar ieder jaar naar mijn chalet.
Op wintersport heb ik eens een been gebroken.
De geboorte van m'n dochter Cécile.
En de vader?
Die is dood. - M'n medeleven.
Naar men zegt, gaan de besten eerst. Vandaar.
Mijn popje bij haar geboorte.
Wat een schatje.
Had de mama zonnebrand?
Nee, ik heb haar gezicht eruit gebrand. Om ze een kwade vloek op te leggen.
Maar ze brak slechts haar been bij het skiën.
Dat was dan toch al iets.
Pas op!
Verontschuldiging.
Jij!
Ik wist niet dat je hier was.
Wat doe jij hier? Mag je eigenlijk wel vliegen met die nieuwe tieten?
Bij uitzondering. Omwille van het huwelijk.
Je hebt wel een goede zitplaats moet ik zeggen.
Dicht bij het schijthuis. Bijzonder overeenstemmend.
Heel grappig. Wil je me nu met rust laten?
Kijk eens aan. Een halsketting. Van je nieuwe vrouw?
Of is het iets uit een grijpbak op de kermis?
Wat is dat, Corsica?
Nee, de helft van een hart.
En zij heeft dan de andere helft.
Wat schattig!
Is ze hier niet, je...?
Sylvie.
Ze komt na. Ze bespaart het zich jouw stomme smoel te moeten zien.
Nonkel Roger.
Nog altijd niet dood?
Alain!
Ik weet dat jij het was!
Alain!
Verdomme!
Doe die deur open!
Nikos!
Dames en heren, dit is uw gezagvoerder.
Omwille van ongustige weersomstandigheden
moeten we onze vlucht wijzigen en landen in München.
Wat heb ik je gezegd? Ik zag het toch op mijn computer.
Een indrukwekkend verschijnsel.
Hoe een aswolk van een vulkaanuitbarsting op IJsland
het luchtverkeer lamlegt in het noorden van Europa.
Nederlandse ondertitels: "Bère"
Maart 2010. Uitbarsting van IJslandse vulkaan EYJAFJALLAJÖKULL
VULKANISCHE AS VERSTOORT HET EUROPEES LUCHTRUIM
Duizenden vluchten werden geannuleerd doorheen gans Europa
tengevolge van een vulkaanuitbarsting in IJsland...
Een vulkaan op IJsland spuwt sinds woensdag...
EUROPESE LUCHTHAVENS VOOR ONBEPAALDE DUUR GEBLOKKEERD
Luister liefje, er gaat geen enkele vlucht meer.
We zitten hier uren vast.
Excuseer me.
Zet dan de tv op. De Grieken hebben toch wel tv of niet?
Wat kan ik anders doen?
Een grote lading met gevulde emmers naar IJsland sturen en de vulkaan blussen?
Nee, ik doe niet cynisch maar er gaat gewoon geen vlucht.
Nee, je moet niets annuleren maar het kan een voorteken zijn.
Een huwelijk zonder genodigden is geen huwelijk.
Excuus.
Wat is er met je vader?
Praat me daar niet van. Die stomme idioot
is waarschijnlijk al terug onderweg naar Parijs.
Ja, ik weet het. Geen huurauto meer.
Maar u moet me helpen, ik heb er echt een nodig. - Het spijt me. Ik kan niets voor u doen.
Kom dan toch, de autocar gaat vertrekken.
Meneer, hebt u een dochter? - Ja, waarom?
Mijn dochter trouwt. Ik ben een vader net zoals u.
Nee. Alstublieft, meneer...
Geef me een auto. - Geen auto's meer. Het spijt me.
Kom nu!
Waarom? Waarom?
Huilen, nonkel Roger! Huilen!
Alstublieft!
Oké, jongens, altublieft, stop daarmee!
'n Auto. Een kleine auto. - Oké.
Onze laatste auto.
Die is normaal voor speciale klanten.
Vertel het dus aan niemand. - Hoeveel is het?
4.000 Euro, meneer. - Wablief?
Waar ga je naartoe?
Achterbakse rotzak!
Ja, schatje.
Ja, maak je maar geen zorgen, ik heb een auto gevonden.
Ja, ik heb je jurk bij me.
Jouw mama?
Die zit op de bus naar Parijs.
Op haar kan je niet rekenen maar gelukkig is papa er nog.
Je vrienden komen eraan samen met nonkel Roger.
Ja, we hebben ze gevonden.
Gegroet.
Knappe slee.
En voor zoiets betaal je dan 4.000 euro.
Je hoeft me niet te bedanken, lieverd. Dat is maar normaal.
Je hebt nog een oproep? Wie is het?
Je moeder? Nee, niet opnemen...
Vooruit, snel, snel.
Vooruit, instappen!
Instappen, snel! Snel!
Hoe bedoel je, "de bus"? Nee, ik ben bij hem.
Hij staat naast me. En alles wat nodig is.
Maar ja, we hebben je kleed mee.
Zeg goeiedag tegen je dochter. - Goedendag.
Ziezo, liefje. Zie je wel? Ik bel je nog onderweg.
Tot gauw.
Je wou me dus kloten?
Ik verbouw je smoel.
Nonkeltje, wat doe je?
Ik zat al eens tussen jullie oorlogjes en bleef er niet ongeschonden bij.
En aangezien ik nog maar enkele jaren te leven heb, daarom... gegroet!
Maar, nonkel, die tijden zijn voorbij.
Wees voorzichtig.
Zitplaats aanpassen...
Handen 10 na 10 op het stuur...
Binnenspiegel...
Buitenspiegels...
Triptonic versnellingsbak...
Richtingsaanwijzers...
Lichten, grootlicht, ruitenwissers...
Stand 1...
Stand 2...
Stand 3...
Navigatie..
Griekenland, Korfu
Net iets anders dan de Clio, toch?
Veiligheidsgordels achteraan, alstublieft.
Jij bent dat niet verplicht.
2132 Kilometer.
En daar gaan we.
Niet-rokers auto.
Geluk dat we u tegenkwamen.
Cécile heeft wellicht al veel over mij verteld. We zijn heel close.
Nee, ze heeft niet over u gesproken.
Verbaast me niks. - Over u evenmin, eigenlijk.
Hoelang bent u al getrouwd?
Wij zijn gescheiden. - Sinds altijd.
Dat spijt me.
Betreurt men de verwijdering van een kankergezwel? Nee, toch?
Wat zou Cécile ook maar over jou te vertellen hebben?
Niet beginnen, hè.
"Mijn vader woont in een zielige voorstad waar hij samenhokt met m'n stiefmoeder.
Hij loopt gekleed als een zieligaard
en 's avonds doet hij zielig, misschien omdat hij zielig is".
"Mijn mama neemt het ervan.
Ze heeft veel streken en veel minnaars
maar daarentegen heeft ze geen familie en geen vrienden meer.
Ze staat helemaal alleen in het leven, mijn mama".
"Wat is hij toch grappig, die papa.
Het grappigst van al is
zijn kleine rijschooltje met slechts één lesauto.
Want twee zou te veel werk zijn.
Papa is gewoon een luie zak".
"Als er iemand met een ziek dier in mama's dierenkliniek komt
dan vogelt mama met de klant want mama is een slet".
Bied onmiddellijk je excuses aan!
Je gaat me toch niet vertellen dat je niet gewipt hebt met die met die Teckel.
We waren niet meer samen. - We waren nog niet gescheiden!
Excuseer je of het gaat je je waarborg kosten.
Doe dat weg.
Doe dat weg... Hou op, leg dat neer!
Dat is echt wel belachelijk.
Bied dan je excuses aan!
Bemoei je er niet mee!
Je excuses! - Laat dat dicht!
Je excuses!
Maar nee, dat is belachelijk. Blijf toch.
Zulk weerzien kent altijd wel z'n moeilijkheden. Het komt wel in orde.
Nu begrijp ik waarom Cécile nooit over u sprak. - Jullie zijn echt krankzinnigen!
Kom terug, alsjeblieft. Laat me niet alleen met haar!
Mama's dagboek, vervolg 29.
Nog steeds 15 april.
Tijdstip: 16u11 uur.
Ik bevind me in Duitsland in één van die fantastische wegrestaurants
waar ze worst aan de lopende meter verkopen.
En aangezien je vader zulke slokop is,
heeft hij er een besteld van twee meter en half!
Maar er gaat geen enkele vlucht, wat wil je dat ik zeg?
Ik ben het haar verplicht. Ze is uiteindelijk wel mijn dochter.
Nee, zoiets moet je niet zeggen. De gedachte aan dat huwelijk
zonder jou en de kinderen erbij doet me de neiging krijgen om te wenen.
Valerie? Nee, ik weet niet waar die is.
Als je moet plassen in het nu het moment, want in vijf minuten vertrekken we
en stoppen we niet meer.
Cécile...
Het zou een jongen zijn maar nu ben jij er.
Cécile, mijn dochter
Daar ben jij en ik sta hier
Ik ben 30 en jij zes maanden
Neus tegen neus kijken we elkaar in de ogen
wat is het meest verrassend van dit alles.
Kostelijk!
Goede God.
Laat hem dat voor iedereen zingen
met z'n zinderende en zuivere stem. Dank U God!
Zielig meisje.
Het spijt me.
Maar stel je eens in mijn plaats dat lied... doet me nog altijd pijn.
Het is al 22 jaar geleden.
Dat kan dan zijn.
We waren het eens over Elodie, maar jij besliste haar Cécile te noemen
omdat je op weg naar de geboorteaangifte dat lied hoorde.
Dan heb ik toch wel het recht een weinig "ontdaan" te zijn.
En blijkbaar vond jij het nodig, omdat ze niet de goede voornaam had, ons te verlaten.
Ben je niet beschaamd zoiets te zeggen? We waren te jong, dat is alles.
Nee, denk maar eens terug aan je eigen daden, maatje.
Je hebt me ertoe gedwongen.
Je vertelt onzin.
Laat zitten. Hierover hebben we het al 700.000 keer gehad.
Ik zal je eens wat zeggen:
Als je dat op de trouw zingt vind ik dat... roerend.
Geroerd? Jij?
Luister...
Laat ons op z'n minst de strijdbijl begraven gedurende de reis, goed?
Oké.
Ik nodig je uit. - Nee, ik betaal.
Nee, laat mij.
Ik sta erop.
Wat is dat nu?
Waarom start die niet?
Verdomme!
Je hebt de code nodig.
Ik zei, je hebt de code nodig, om een huurauto te starten.
Wat?
Kijk eens op het scherm. Dat met die getallen.
Juist.
Nu ga je je kont verschuiven, terug naar je plaats, trut.
Ze hebben dat ingevoerd tegen dieven en stomkoppen zoals jij.
Het is al goed. Gaan we nu?
Welkom, welkom!
Om het even. Gaan we?
Laat me u helpen. - Dank u, het gaat wel.
Ik slaap hier niet, hoor.
Ik slaap hier niet.
Prima, neem de auto dan maar.
De code is... 2512.
Nee, 42... Nee, 0812.
4455.
Ik kan het ingeven, maar opzeggen gaat niet.
Nee, hè!
Nu ben je tevreden, hè?
Ja, aangenaam en rustiek. Ik neem het onderste bed.
Ik was sneller, dus slaap ik hier.
Nee, aangezien ik het eerst heb gezegd kan je dat niet doen.
Pech gehad.
Ik slaap niet daarboven want dan gaan we een probleem hebben.
Zo zie ik het ook, ja.
Goed, sikkebaardje dan.
Daar doe ik niet meer aan mee.
We regelden altijd onze problemen zo.
Ik kan me niet herinneren dat je me ooit aan het lachen bracht.
Ik heb jou vast en jij hebt mij vast beiden bij de sik...
wie van ons twee het eerst lacht krijgt een klets... en het bovenste bed, ja?
Ik ken een raadsel.
Wreed dier in de Afriakkanse jungle met vier letters.
De tijg.
De tijg. Geen "er".
Masker van ernst.
Masker uit ijzer.
Mas... carpone.
Ik ben een witte Chinees.
Koekoek...
Ik heet Valerie.
Wat ben jij knap.
En ik ben zo lelijk.
Ik heb niet gelachen!
Dat is waar. Je wint. Ik neem dus het bovenbed.
Dat is toch niet te geloven.
Wat was dat?
Je hebt vast slecht gedroomd, volgens mij.
Vooruit, houd je niet in. Rijd rustig mee met Helmut.
Dat zag er niet slecht uit dat onderonsje. Wat ben je toch ordinair.
Maar dat "ordinaire" ken jij toch zo goed.
'n Keertje missionarishouding met mama elke 15e van de maand
kusje op het voorhoofd en dodo doen. Nee, dank je.
Ik heb tenminste iemand die op me wacht als ik 's avonds thuiskom.
Je hebt ook geen andere keuze. Je kan je werkster toch niet bedriegen.
Ten eerste, ze is geen werkster. Ze is huishoudhulp.
En ten tweede wil ik haar ook niet bedriegen want ik hou van haar.
Maar mocht ik dat willen zou dat ook geen enkel probleem zijn.
Want hete konijnen zoals jij kom ik in de rijschool genoeg tegen. Dagelijks.
Ik kan krijgen wie ik wil. Einde discussie.
Wie ik maar wil!
Dat meisje daar.
Als je 'r telefoonnummer krijgt trek ik m'n plan en reis alleen verder naar de trouwpartij.
En het trouwkleed?
Dat neem jij mee.
Stom idee.
Zie je wel? Had ik het niet gedacht.
Nee, ik doe het.
Maar het blijft een stom idee.
Mocht het toevallig mislopen... je weet maar nooit.
Niets daarvan, die auto staat geregistreerd op mijn naam.
In dat geval reis je in de kofferbak.
Ik in de koffer?
In orde.
Bel Cécile maar alvast op dat je te laat zal zijn.
Ja, ja, ga nu maar.
Dag...
Ik ben... Alain.
Wat doe die kloot nu?
Zal ik je spullen dan maar uit de koffer nemen?
Mag ik dat papiertje eens zien? - Ja, hier.
Geef hier. Geef dat terug!
06. Een Française?
Met dubbele nationaliteit.
Ze woont hier en deels in Frankrijk.
06/6722-2576.
Men belt je. Maar... dat ben ik overigens.
Niet eens in staat een telefoonnummer te verzinnen.
Dat was het eerste dat me te binnen schoot.
Het was maar om te lachen. Je gaat me toch zeker niet in de koffer steken?
Ben je zeker dat ik de valiezen niet op de achterzetel moet zetten?
Nee, dat beschadigt het leder. - Zoals je wilt.
Mama's dagboek, vervolg 30.
Ik vreet kilometers richting Korfu.
Wie we daar hebben! Is dat papa?
Wat doe je in die kofferbak?
Dacht je dat iemand de valiezen ging stelen?
Zet dat af!
En houd de weg in het oog!
Vooruit! Uit m'n weg!
Hou toch afstand!
Hoe meer tussenafstand, hoe meer veiligheid!
Je rijdt bescheten.
Ik had dan ook een bescheten rijinstructeur.
Niet opnemen, kijk naar voor.
Nee, Valerie!
Hallo, Martine?
Nee, ik heb m'n mails nog niet nagekeken.
Ik zit opgescheept met m'n ex-man.
Pas op!
Daar!
Zie je dat dan niet?
Nee! Mijn telefoon!
Dat doen we met die telefoon.
Mijn telefoon!
Valerie!
Zo kan het niet langer. We moeten apart reizen.
Jij bent gek, Alain.
Volslagen gek!
Je hebt hulp nodig!
Het zal gaan zeker? Zo niet beginnen, hè!
Hou op met me te slaan.
De handrem. - Welke handrem?
Voorzichtig!
Alain!
Alain, wacht!
Laat me gerust! - Stop toch met mokken.
Ja, je hebt gelijk. Ik heb een buitensporige reactie.
Want eigenlijk, door die kleine vergetelheid van je om de handrem aan te zetten
raak ik mijn rijbewijs kwijt en kan ik gaan doppen.
Want als rijinstructeur heb je nu eenmaal een rijbewijs nodig.
Ik bied je mijn verontschuldigingen aan. Nu tevreden?
Maar nee, je hoeft je niet te excuseren. Het is niets.
Een schuld van 25.000 Euro aan het verhuurbedrijf is een gelukzaligheid.
En waar ik op de koop toe het schijt over heb is dat mijn spullen vernield zijn.
Zelfs mijn laptop!
Je hebt gelijk, ik moet daar maar niet pietluttig over doen.
Luister, als het een kwestie van geld is...
Nee, al wat ik wil is op tijd komen op het huwelijk van m'n dochter.
Toch, weet je waarmee je me een enorm plezier zou doen?
Dat je steendood valt.
Hier.
Nee, bedankt.
Vooruit, pak aan.
Over een uur rijdt een bus naar Griekenland.
We stappen in en praten niet met elkaar tot aan onze bestemming.
Akkoord.
Je hebt tenminste je gsm nog.
Wat. - Komaan.
Wat? - "Wat"?
Hef je kont op, ze gaat vertrekken.
Er was een lange rij. Hier, je ticket.
Heb je de bagage nog niet ingeladen? Moet ik helpen?
Die moeten onderin.
Deze bus rijdt naar Athene. - Ja, dat weet ik. Ja.
Uw ticket is voor Amsterdam.
Dit is een ticket voor Amsterdam.
De verkeerde bus dus.
Heel grappig. Geef me nu dan maar mijn juiste ticket.
Dat heb je in je hand.
Het spijt me, mevrouw. Ik moet nu vertrekken.
Wacht alstublieft nog twee minuten. Ik ruil even dit ticket om.
Dat komt je duur te staan.
Ik kom terug. - Twee minuten.
Alstublieft, nu vertrekken.
Ze is een zottin. Ik ken haar niet. Gaan!
Ik vermoord je! - Geen zorg, de volgende rijdt over vijf dagen!
Klootzak!
Nee, in tegendeel.
Je krijgt al je spullen terug.
Lippenstift, om je te schminken in Amsterddam.
Je gsm.
En mijn kaarten! Mijn paspoort!
Klootzak!
Ik geef Cécile wel een kusje van je.
Klootzak!
Dat komt...
daarin...
en dat... daarin.
En...
Ja, mijn Cécile.
Nee.
Laat me nu niet in de steek.
Laat me niet in de steek!
Nee.
Néé!
Naar waar gaat de reis?
Griekenland.
Bent u Française? - Ja.
Stap in.
Valerie. - Ezekiel.
Heel erg bedankt.
Dank u wie?
Dank u... Ezekiel? - Dank...
Jezus Christus de Heerser der wereld.
Welkom dochter. Hier vind je vrede.
JEZUS IS ONZE VERLOSSER
De klootzak heeft me gewoonweg achtergelaten.
Mijn lief kind, niet vloeken in het huis van de Heer.
Hier is alleen maar liefde.
In ieder geval is het nog een geluk dat Cécile het ware gelaat van haar vader zien.
Ja.
Ja, de Almachtige God zijn oordeel zal gerechtigheid zijn.
En het 4e vers zegt: Hij zond zijn engel
en gaf opdracht de mensen de verbranden.
En de mensen verbrandden door een enorme hitte
en lasterden de Naam van God, Heerser over alle plagen
en weigerden hem ere aan te doen.
De apocalyps volgens de heilige Johannes.
Wat jij geluk noemt, is de ondergang van de wereld.
Zo had ik het nog niet bekeken.
In de helse vlammen die ik op tv zag neerdalen op Aarde
zag ik onmiddellijk Zijn teken.
Daarom zond ik de Ark uit. - De Ark?
Vijf jaar heb ik erover gedaan.
U bent dus garagist?
Aanvankelijk niet.
Ik had het geluk me te kunnen omscholen in de gevangenis.
Zat u daar lang?
Twee jaar? - Twintig.
Op een avond bezocht Hij mij. Met zijn twaalf apostelen.
Het zat wat bekrompen in m'n kleine cel maar hij heeft mijn ziel gereinigd
van de aanschouwing van al die vrouwen hun bloederig aangezicht
en hij droeg me op:
Bouw een Ark en voer de verloren schapen naar Jerusalem.
Ik wil nu graag uitstappen.
Centrale vergrendeling.
Hier komt het Kwaad niet binnen.
Mocht dat zo zijn... ben ik erop voorbereid.
Drink! Drink! - Nee!
Het spijt me. Het was per ongeluk.
Het spijt me.
Achteruit!
Doe de deur open! - Ben je gek?
Doe open of ik schiet!
Cécile...
Mijn dochter...
Naar waar gaat de reis?
Ik weet niet hoe ik u moet bedanken, Ezekiel.
Alain,
Ik ben de goede Herder.
Hij offert zich voor zijn schapen.
Wat is dat allemaal?
Doe maar.
Dat?
Wijwater.
Doe de andere.
Hosties.
Nu ja, het zijn Pringles.
En tot slot... de biechtstoel.
Ongelooflijk.
Als je sodomie in gedachten hebt is het nu het moment om te biechten.
Helemaal niet.
Zelfs niet een beetje? - Nee.
Nog nooit?
Nee.
Het was maar een grap, Alain.
Mijn mobiele abdij.
Een abdij met ABS.
Niet slecht.
Wat is dat?
Dat is voor de trouw van mijn dochter.
De bruidsjurk van haar moeder.
En waar is haar moeder?
Daar heb ik me van afgemaakt.
Hoe bedoel je dat?
Heb je haar verzaagd?
In kleine stukjes?
En het hoofd, heb je dat gekrompen?
Ja, gekrompen.
Helemaal niet, het was maar beeldspraak.
Meneer Ezekiel?
Ja?
Mag ik daar even wat gaan liggen?
Zeker. Klauter maar in het kerkschip.
Bedankt.
Alleen en helemaal verloren zonder pad of deugd
mijn leven lag in puin maar toen kwam Hij
Jezus!
Wat doe jij hier?
Eenzaam lag ik op sterven
Laat me los!
Ik vermoord je!
Wie?
Jozef!
Geen beweging!
Wat ben je van plan?
Ik sla je de kop in dan heb ik eindelijk rust.
Jezus?
Ik wist het!
Satan! Beëlzebub! Hier bij mij!
Heel rustig blijven.
Geen beweging.
Het zit wel goed. Alleen maar wat ruzie tussen geliefden.
Geliefden? Jullie houden van elkaar?
Zeg haar dat je van haar houdt. - Nee.
Zeg het!
Valerie, ik hou van jou.
Dat is lief.
Dat kan beter!
Met gevoel!
Valerie...
Valerie, ik hou van jou.
Ik heb altijd al van je gehouden.
Ik heb nog nooit zo van iemand anders gehouden.
Ik hou van je.
Dat is mooi.
Nu jij mama, zeg papa dat je van hem houdt.
Je hebt ons verlaten! Je hebt ons pijn gedaan!
Vooruit! Nu!
Zo praat je niet tegen je moeder.
Heb je me gehoord? Leg dat speelgoed onmiddellijk neer!
Vooruit.
En ruim dan je kamer op want lijkt wel een varkensstal.
Ja, mama.
En haast je wat, in godsnaam!
Godslastering!
O, God, nee!
Het Heilige kruis zal mij begeleiden.
Niet de draak. Wijk van mij, Satan.
Kom mee, vooruit.
Rennen!
Sneller! - Wacht!
Wacht!
Ik zal je verzorgen.
Daar is een hotel.
Hou je recht.
Is hij in orde? - Jazeker.
Hij heeft te veel gedronken op de bruiloft.
Net getrouwd? - Ja, zie je?
Ik heb mijn kleed nog aan.
Kunnen we een kamer krijgen?
Wittebroodsweken.
Serieus? - Ja.
Ik moet een kredietkaart zien.
Kredietkaart.
Heb ik niet meer. Verloren op de bus.
Het spijt me, we hebben geen kredietkaart.
Geen kaart, geen kamer. - Alstublieft.
Ik zal morgen mijn bank bellen. Wacht even...
En het uurwerk. - Wat?
Dat meent u niet.
Voor een krottig hotel zoals dit krijg ik er wel twaalf van deze.
Wat is er? - Hij wil mijn uurwerk, die snul.
Geef hem die.
Geen uurwerk, geen kamer.
Hier, neem dit. Dit is echt goud.
Nee, niet... niet mijn halsketting.
De sleutel van de kamer.
Vijfde verdieping.
Een kleine inspanning, we zijn er bijna.
De lift is kapot.
Nee, nee, nee, nee.
Ik ga dood.
Jammer toch niet zo. Voor zo 'n klein pijltje.
Ik heb me ervoor geworpen anders werd jij geraakt.
Verwacht je een bedankje?
Bedankt, Alain. Je bent een held.
Je bent niet lief tegen mij.
Die trappen houden maar niet op.
We lopen door de gang.
Verdomme.
Komaan. We zijn er bijna.
Wacht.
Ik val dadelijk om.
Dit is het einde.
Ik zie te veel af.
Jij bent dierenarts. Geef me iets daartegen.
Laat me alleen.
Akkoord. Hou je goed.
Nee...
Valoche... Waar ga je heen?
Mama's dagboek, vervolg... wat deert het ook.
We komen eraan. Stapje voor stapje.
We zijn momenteel... ergens in Slovenië.
Hopenlijk geraken we er. Beetje bij beetje.
Dat wordt stilaan een gewoonte.
Wacht! Wacht, wacht...
Weet je zeker wat je moet doen?
Natuurlijk niet.
Je wordt zwaar.
Het is al goed, hij zit niet diep.
Dat gaat zeer doen, zeker?
"Dat gaat zeer doen" Jij huilebalk.
Vooruit, opzij. Opzij!
Huilebalk, hè? - Wat doe je?
Excuus.
Het spijt me, ik... ik weet niet wat...
GROTE LIEFDE
BEL ME OP, LIEVELING
DE VLUCHTEN GAAN WEER DOOR
Martine, ik ben het.
Ja, alles in orde.
In mijn schrijftafel, in de tweede lade, vind je de kredietkaart van de kliniek.
Ja.
Boek voor mij een vlucht van Ljubljana naar Athene.
Voor nu.
Ja, één persoon.
Ja, Martine. Bedankt.
Tot ziens.
Waar is de jongeman met het lang haar?
Hij is nu niet hier. Hij slaapt.
Kan me niet schelen of hij slaapt. Hij heeft mijn ketting.
Mijn halsketting.
Daar weet ik niets vanaf.
Wacht een ogenblik.
Werkt hij weer? - Ja.
Ze vliegen weer.
Heb je het al gezien?
Valerie?
Verrek.
Ik vermoord ze, ik vermoord haar...
Maar wat voer je uit?
Ik dacht dat je weg was. Ze vliegen weer.
Hoe...?
Mijn gsm. Waarom heb jij...?
Wat? - Kom.
Naar waar?
Je hebt ermee naar Frankrijk gebeld!
Maar wees toch stil! - Daarvoor moet je...
Dat kost extra.
Wat doe je toch?
Nu! - Wat, "nu"?
Haast je!
Hoezo, haasten?
Wat betekent dit? Valerie?
Besef je wat we doen?
Besef je wel wat we aan het doen zijn?
Wees maar niet bang. Ik heb deze camionette gepikt.
Als ze ons doen stoppen zeg je maar dat je gegijzeld werd.
Zeg maar dat ik je gekwetst heb.
Zoals altijd, geen risico nemen.
Wat gaan we doen? Naar waar gaan we?
De luchthaven.
Je vliegtuig naar Athene vertrekt over 45 minuten.
Kom je dan niet mee?
Natuurlijk wel, maar ik moet nakomen omdat je mijn pas in die tas op die autocar liet.
Ik houd je wel op de hoogte.
Niet nodig. Pak aan.
Geef dit aan Cécile van mij.
En wat ga jij doen? - Ik red me wel.
Als het is om wat gisteravond...
Maak toch voort, je zal je vliegtuig nog missen.
Hier mogen alleen taxi's staan.
Sorry, ik ben Française.
Dit is een taxistand.
Werkt u hier? - Nee, ik ben op doorreis.
Van wie is deze auto? - Deze auto...
Ja. - Mevrouw, is dit uw auto?
Hebt u er de papieren van, of niet?
Ja, ja, rustig maar.
Hoor eens, vriend.
U zal lachen, deze auto is niet van mij, maar we kunnen erover praten.
Ziet u dit uurwerk?
Het is een heel erg duur uurwerk.
Het is voor u, als u me laat gaan.
Josip! Kom eens.
De volgende graag!
Ik ben Française.
Begrijpt u dat?
Mond dicht en instappen.
Wat doe je? - Ik red je leven!
Door een politieauto te stelen?
Je zegt toch altijd dat ik nooit risico's neem. Welnu...
Verdomme.
Wat nu?
Hoezo: "Wat nu"? Heb je dan geen plan?
Dit was het plan! - Wat een sukkel.
Kan er niet eens in je leven een bedankje af?
Bedankt dat je een politieauto hebt gepikt om 50 meter ver te raken.
Verdomme.
En waarheen nu?
Naar daar.
Kom mee, kom mee! - In je dromen!
Ik weet dat ik het kan.
Nee, ik stap daar niet in!
Dat is 'n Morgan Rallye 893A. Ik heb daarmee al 120 vlieguren gedaan.
Goed, je hebt me ervan overtuigd dat je risico's durft nemen, maar het volstaat.
Ik vloog hiermee over de Grand Canyon, kilometers over de met sneeuw bedekte toendra...
Alain!
En zelfs geland met zulke machine op de Chinese muur!
Op je laptop, in je speelkamertje in Clamart!
Hoofdschakelaar, alternator...
Vooruit! Geef gas!
Klote! Ze schieten op ons!
Waar is de startbaan?
Verdomme!
Alles in orde. - Stijg toch op.
Ik doe wat ik kan. No 300 meter.
Dat halen we niet.
Sneller, sneller!
Het is niet helemaal hetzelfde als op m'n pc!
Je kan het. Je gaat opstijgen en ons uit dit strontland halen!
Godverdomme!
Waar ligt Griekenland? - Geen idee.
Naar rechts of naar links?
Links.
Oké. Naar rechts dus.
Kapitein, weet u waar we ons bevinden?
Commandant, niet kapitein.
Geografisch gezien vliegen we nu over het zuiden van Kroatië
op een hoogte van 12.000 voet.
Aan deze kruissnelheid bereiken we de Griekse kust in zo'n drie uren.
We overvliegen Servië, dan Montenegro, daarna Albanië...
Wat ben jij vervelend.
Wat doe je?
Hoezo, wat? We moeten nog drie uren.
Ik doe een slaapje.
Wat?
Niks. "Een slaapje. Dat betekent dat je me vertrouwt.
Nee.
Het is niet waar!
Wat doe je me aan, snertbak!
Zijn we er?
Nee.
Is er een probleem?
Hoor je dat dan niet? We hebben geen brandstof meer.
En dat merk je nu pas?
Wat doen we nu?
Weet ik niet. Op de PC is dat geen probleem. Ik stort neer en stijg weer op, maar...
Je zet onmiddellijk dit vliegtuig aan de grond!
Waar dan? Kijk eens rond!
Komaan!
Wat ga je doen?
Een laatste keer bellen naar Cécile.
Maar nee, ik zal landen.
Mijn schat.
Mam, alles in orde?
Ja, ik ben bij je vader.
Dag, popje. - Zijn jullie gearriveeerd?
Nog niet helemaal. - Hoezo?
We wilden gewoon maar zeggen, we houden van je.
Ja, we houden heel veel van jou.
We zijn heel erg gelukkig dat je gaat trouwen.
Het zou kunnen dat we er niet geraken.
Geen probleem.
Ik dacht dat we voor een keer samen zouden feestvieren.
Dan maar niet.
Houd jullie liefde maar. Gegroet.
Zie je nu wel?
Wat? - Dat het me zou lukken.
Ja, dat is zo.
Toch? - Ja!
Zo ken ik Cécile niet. Zo is mijn dochter helemaal niet.
Toch was zij dat.
Wat weet jij ervan? Je weet niets over haar.
Het is al goed, herbegin nu weer niet.
Wat neemt ze als ontbijt, bijvoorbeeld?
Wat? - Benco cacaopoeder, drie lepels.
Twee is te flauw en drie te gesuikerd.
Wie was haar lerares Frans in het vierde?
Stop toch met die onzin.
Mevrouw Potier.
Ze kon ze niet uitstaan.
Haar Facebook paswoord?
Ken jij dat?
Ken je haar Facebook paswoord?
Césoul89, maar dat is ondertussen veranderd.
Haar favoriet personage in "Friends"?
Chandler. - Nee, Phoebe.
De eerste jongen waarover ze verdriet had?
Wacht even, wacht.
De eerste jongen waarover ze verdriet had.
Wacht even!
Grégoire Billot.
Je wist het niet. - Toch wel.
Nee, je wist het niet.
Jawel!
Jij weet niks!
Ik heb het begrepen. Ik was een slechte moeder.
Nee, je was alleen een afwezige moeder. Dat is veel erger.
En dat betreur ik dagelijks. Maar ik ben tenminste eerlijk.
Doorgaans is er in het leven van een meisje op een moment geen plaats voor haar vader.
Ze wil je niet laten weten waarom Grégoire Dinges haar verliet.
Ze wil alleen maar even alleen op haar kamer zijn om uit te huilen.
Zonder je raadgevingen, zonder je medelijden, zonder je moraalpreken.
Je hebt haar verstikt. Jij verstikt iedereen.
Daarom gaat iedereen bij je weg.
Is het je nu wat duidelijker?
Mooi uitzicht, toch?
We zitten hier in het midden van nergens en we geraken er niet uit.
Vijf minuten pauze.
"Cécile, mijn dochter
Daar ben je dan
en ik sta hier Ik ben 30 jaar oud
en jij...
Verdomme!
Ik ben 30 jaar en jij... bent zes maanden oud"
Verdomme, zo moeilijk is dat toch niet!
Oké, ik ga verder.
Wacht, het spijt me al.
Wacht dan toch nog twee minuten!
Twee minuten en dan gaan we, hè?
Die heeft een rare kop, die Roemeen.
We zijn in Albanië.
Dat is hetzelfde.
Zij ziet er wel schattig uit.
Voor 50 Euro pijpt ze je in de schuur.
We hebben geen schuur.
Ze spreekt Frans!
Spreekt u Frans?
Ja, een beetje.
Ze heeft je verstaan.
Bent u verdwaald?
We willen naar Griekenland, Korfu.
Morgen, brengt mijn papa u wat dichterbij.
Dank u, dat is prachtig.
Prachtig. Kan het vandaag niet?
Nee, onmogelijk.
Omdat het vanavond feest is.
Wat vieren jullie dan?
Het lentefeest.
De dieren, de bomen, de bloemen...
En die adelaar?
Dat is het symbool van Albanië.
Zoals uw haan. - De adelaar is edeler.
De adelaar betekent heel veel voor ons.
Hij beschermt ons.
Hij is een heilig dier.
U bent dus Française?
Ja, ja.
"La vie en rose".
Ik...
Ik Os...
Ik Osman.
Wat is uw naam?
Mijn naam is: "Schijtomhoog".
Schijto...
"Schijtomhoog".
Schijtomhoog? - Ja.
Mooie naam. - Ja...
Heel mooi, ja. - Mooie naam.
Stoor ik?
Heel grappig. - Ik kan jullie ook laten als je wilt.
Blijf. Blijf hier.
Hij is wel lief.
Op Cécile's huwelijk.
En op onze verprutste jaren.
Daarvoor is een glas niet genoeg.
Wat is dat?
Dat willen we niet weten.
Hoe zijn we zover kunnen komen?
Wel, er was eerst die vulkaan, daarna heb jij de auto vernield en...
Nee, ernstig.
Hoe komt het dat we elkaar zo zijn gaan haten dat we elkaar kunnen dood zien?
Weet ik niet.
We hadden ook gewoon kunnen scheiden en elkaar negeren zoals anderen dat doen.
Misschien kunnen we dat niet.
Eigenlijk is dit onze eerste gezamenlijke vakantie.
In dat geval, op onze wittebroodsweken.
Ik herinner me je kleine versmoorde kreetjes als van een uil
als we vrijden.
Ik ook.
Pak aan. - Nee.
Neem toch aan.
Traditie.
Nee, dat doe ik niet. Ik hou daar niet van.
Nee, bedankt. Nee.
O, godverdomme!
Valerie, doe iets.
Hij is dood.
Bedankt. Het spijt me van...
Gelukt. We zijn in Griekenland.
We gaan op tijd komen voor je huwelijk.
Goed, hè?
Zijn we 'r?
Waarom spreekt hij niet tegen mij?
Weet je, ik wil je maar dit zeggen
soms zegt men dingen die men niet echt meent.
Je bent een goede vader.
Het deed me erg veel pijn
maar het was normaal dat Cécile liever bij jou bleef dan bij mij.
Dank je.
En dat was het?
Wat?
Ik geef me helemaal bloot en al wat jij kan zeggen is: "Dank je"?
Hartelijk bedankt.
Wat een stommekloot.
Ik trek al mijn woorden in. Er was niets van waar.
Te laat.
Excuseer me. Het spijt me heel erg over de adelaar.
Dat is niet grappig.
Handen omhoog!
Politie! U bevindt zich op Grieks grondgebied.
Geen beweging! U bent gearresteerd!
Wat doe je daar met haar?
Dat is niet het probleem.
Je hebt me dus belogen, Alain.
Ja, ik heb je belogen. Ik...
Ik ben hier met haar. Je kan me daarvoor een bolwassing geven
wanneer ik terug ben.
Maar ik had graag dat je op me wacht.
We zijn op Korfu.
De politie houdt ons voor illegalen maar dat zal wel snel uitgeklaard zijn.
Ik doe mijn best.
Hoe dikwijls gaat zij nog ons leven verzuren?
Ik hou van je. Tot gauw.
Ik ook van jou.
Alles in orde?
Super.
Het klopt. U bent Fransen.
Kan u dan deze handboeien afnemen?
En ons een auto bezorgen. We zijn gehaast.
Kom mee.
Dat bent u, toch?
Er is een gelijkenis, maar... dat zijn wij niet.
Auto ongeval in Oostenrijk.
Diefstal van een camionette en een vliegtuig.
Poging tot vluchtmisdrijf.
En illegaal doden van een beschermd dier in Albanië.
En dat allemaal in slechts drie dagen.
Gefeliciteerd.
Luister. We wilden alleen maar naar de trouw van onze dochter.
Dat ligt nogal moeilijk.
Maar huil dan toch mee!
Mooie hond. 'n Kruising tussen een Jack Russel
en een Terrier, niet?
"Marci"
Geeft hij soms over?
Excuseer?
Ik weet niet waar dit naartoe gaat.
Vraag het hem eens.
Hij eet niet, drinkt niet? Verliest gewicht?
Juist.
Zeg hem dat ik dierenarts ben en dat zijn hond Addison heeft.
Dat is een nierinsufficiëntie.
Hij kan daaraan sterven.
Kan u hem redden?
Dat ligt nogal moeilijk.
Voor ons treden in het huwelijk, Stavros...
en de hier aanwezige Cécilia.
In naam van de Vader
de Zoon
en de Heilige Geest.
Dank je.
Ga maar.
Wat was er? - Dat leg ik later wel uit.
Ik ben blij je nog levend terug te zien.
Nee, het is allemaal goed verlopen.
Heel goed.
Je kan toch zo niet gekleed blijven.
Ik trek later wel iets anders aan.
Dat was me nogal eens een zware reis zou je zeggen.
Wij zijn volhouders, je moeder en ik.
Wat nu?
Die uitdrukking: "Je moeder en ik" had ik niet verwacht.
Ik ook niet.
Ik heb het je nooit verteld, maar... je moeder en ik
hielden veel van elkaar toen jij kwam.
Het was kort maar hevig.
Doe niet zoals wij. Geniet van het leven.
Hij lijkt me een geschikte kerel, jouw Stavros.
Wat scheelt er?
Niks.
Ik zal er voor je zijn als je gaat scheiden.
Papa.
Wat? - Dit is mijn trouwfeest.
Juist daarom. Je weet hoe het gaat. Heb je een huwelijkscontract?
Papa, hou op.
Ja, je hebt gelijk. Jullie zijn een mooi paar.
En het zal zo blijven.
Je leven lang.
Ze zien er zo lief uit die twee.
Ik wil me verontschuldigen voor wat er allemaal gebeurd is.
De nachtelijke telefoontjes, de beledigingen
de rechtzaken.
De lekke autobanden ook.
Ben je klaar?
Ja.
Bol het dan nu maar af.
Dat is niet echt sympathi..
Verdwijn.
Trut.
Pardon, dit was ik nog vergeten...
ik heb weer met jouw vent geslapen. M'n excuses.
Bevalt het je?
Je ziet er stralend uit.
Het is dan niet "DE" jurk, maar dit staat je nog mooier.
Dank je.
Ik ben zo gelukkig voor jou, weet je.
Echt?
Ja, echt.
Dat ik zo opeens op m'n 22e trouw, dat stoort je niet?
Nee.
Ben je zeker, want hij is wel een Griek, hoor?
Hou op, het volstaat.
Voor ik het vergeet... dit is mijn geschenk aan jou.
Ik ben hieraan begonnen van het ogenblik dat jij je verloving aankondigde.
Bekijk het in alle rust.
De vette cheque volgt nog.
Alstublieft, uw aandacht?
Liefje, dit lied is voor jou.
Zij wou een kind
Ik wou dat niet
Zij had zoveel makkelijker
gegronde argumenten om van mij
een vader voor jou te maken
Cécile
m'n dochter.
Toen haar buik bol stond
zei ze me schaterlachend
wees blij
het wordt een jongen
en nu ben jij daar, Cécile
mijn dochter.
Pardon.
Het spijt me.
Daar ben jij en ik sta hier.
Ik ben dertig jaar en jij zes maanden.
Neus aan neus
kijken we in elkaars ogen.
Wie is er het meest over de ander verbaasd.
Lang voor jouw geboorte
waren er veel meisjes in mijn leven
die mijn hart beroerden.
Soms versierde ik een brunette
soms verloor ik een blondine.
Cécile
mijn dochter.
Moge je altijd geroerd zijn
zoals ik nu.
Mijn adem vloeit over je wimpers
mijn kusje op je lippen
in je kinderdroom.
Cécile
mijn dochter.
Valoche...
onze Griekse vrienden wachten op ons. - Ja.
Politie, waarom?
We hebben nog enkele losse eindjes te regelen.
We hebben haast. - Wat betekent dat?
We blijven waarschijnlijk enkele jaartjes langer in Griekenland dan gepland.
Dat meen je niet. - Toch wel.
We moeten gaan.
Valerie!
Groetjes.
Wat heb je Sylvie gezegd?
Hoe bedoel je?
Heb je iets over onze nacht samen gezegd?
Nee.
Toch, dat heb je wel. - Maar nee!
Heb je het verteld of niet?
Nee, echt niet. - Zeker?
Weet je waarom ik je haat? Juist omwille van zo 'n dingen.
Heb je over onze liefdesnacht verteld? - Nee!
Jawel!
Mam's dagboek, vervolg 27...
Nee, 28.
15 april om 11u42.
Ik zit op het vliegtuig naar Griekenland.
Ik weet nog hoe ik je in mijn armen hield na je geboorte en nu ga je trouwen.
Nee, ik ga niet wenen...
Het uiltje, daar is het uiltje weer.
Nederlandse vertaling: "Bère"
Controle en bewerking: Goffini